Name: Taqwa Ahmed
Class of: BS Part IV
Roll number: 2k18/MC/155
Department of Media and Communications
Assignment of Radio and TV Production
Assigned by Sir Jane Alam Solangi
Topic: Scriptwriting (in Sindhi)
Submitted to: Sir Zulfi Panhwar
Background
فردوس ھڪ استاد آھي جنھن جي گھر مِ ھڪ ڇوڪرو رهي ٿو جنھن جو نالو وسيم آھي. وسيم جي عمر ١٢ سال آهي. ھو ھن ماسترياڻي جي گھر ڪم ڪرڻ سان گڏ و گڏ ٻاهر جو سودو سلف آڻي ٿو.
فردوس اسڪول مِ نوڪري ڪرڻ جي علاوه شام جو گھر مہ ٽيوشن ڀه پڙهائندي آهي. ٻارن کي پڙھندو ڏسي وسيم ڀه پاسي مہ وهي ر ھندو ھئو. ۽ ڪتابن کي حسرت سان ڏسندو ھئو.
ھن جي اها دلچسپي ڏسي فردوس ھن کان پڇيومانس ته توکي اگر پڙھائ جو شوق آهي ته آئون توکي پڙھايان، اھو ٻڌي وسيم پنھنجي ڳوٺ سندس مان کان اجازت وٺڻ آيو.
Dialogues
وسيم: امان آئون ھن دفع ڳوٺ نه صرف توسان ملڻ آيوآھيان بلڪه توسان ھڪ ضروري ڳالھ به ڪرڻي اٿم.
امان: ها پٽ! ڳالھ ڪر
وسيم: امان مون کي ڀه ٻين ٻارن وانگر پڙھڻ جو شوق آھي. تو مون کي شهر ۾ ماڻھن جي گھر ڪم ڪرڻ جي لائ ڇو موڪليو؟ آئون ڀه اسڪول مِ ٻين ٻارن وانگر پڙھان ھئا.
امان: پٽ! توکي اھو شوق ڪيئن پيدا ٿيو؟
وسيم: شھر مِ جنھن مائي وٽ آئون ڪم ڪريان ٿو اها ٻارن کي اسڪول جو سبق پڙھائ يندي آھي. ھن موکي ڀه پڙھڻ جو چيو آھي .
امان: پٽ، پڙھي لکي ڇا ڪرندي؟
وسيم پنهنجي ضد تي قائم رهي چيو ته: سڀ ٻار اسڪول جا ڪپڙا پائي پڙھڻ وڃن ٿا مونکي ڀه وڃڻو آھي!
ماڻس اهو ٻڌي چيو ته: ابا! مون وٽ به اگر پئسا هجن هئا ته توکي پڙهايان لکايان هئا. جيترو خرچ ڪاپي پينسل جو ٿئي ٿو ان مان پنهنجي گهر جي ھڪ وقت جي ماني ٿي سگھي ٿي. تون مون پوڙھي جو ڪمائي جو ھڪ ئي ذريعو آھين. تون نه ڪمائئيندي ته کير پنهنجي مدد ڪرندو؟
وسيم: امان آئون پڙھي لکي هڪ ڪامياب انسان ٿيندس ۽ پوئ پنھنجيون سڀ پريشانيون ختم ٿي وينديون.
امان: ڏس پٽ! اهو صرف چوڻ مِ آسان آھي. اگر مون توکي ڪمائي تان ويھاري، پڙھيائ تي لڱائ ڇڏيو ته مون کي ڪير ڪمائي ڏيندو؟
وسيم: امان! آئون هن ماسترياڻي جي گھر جو ڪم ڪرڻ سان گڏ پنھنجي تعليم به جاري رکندس.
وسيم جي مان سندس پڙھائ جو شوق ڏسي وسيم کي ماسترياڻي وٽ پڙھڻ جي اجازت ڏئي چڏي.
Conclusion
وسيم شھر اچي، هتي ماسترياڻي جي گھر جو ڪم ڪرڻ سان گڏ پنهنجي تعليم ڀه جاري رکي. هو هر مهيني پنهنجي مان کي پئسا ڪمائي موڪليندو هئو ۽ سندس شوق جيڪو صرف پڙھائ هئو اهو ڀه پورو ڪيائين.
وسيم کي نوڪري ملڻ کان پوء سندس گھر جا خرچ ڀه پورا ٿي ويندا آھن. ۽ ھن جي اھا محنت نه صرف سندس لا۽ فائدمند ثابت ٿي پر ڳوٺ جا ٻيا ٻار به وسيم وانگر تعليم کي اهميت ڏيڻ لڳا.
Moral of the story
ھن اسڪرپٽ جو موضوع مون پنهنجي اردگرد جي ماحول کي ڏسي انتخاب ڪيو جنهن جو ميسج معاشري مِ" ٻارن کان مزدوري ۽ پورهيت " ٿيندڙ مسئلي کي هائلائٽ ڪرڻ آھي.
سماج مِ ڏٺو وڃي ته اڄ ڪالھ جون ڪيتريون ئي خبرون سامهون اچي وينديون جنھن مي معصوم ٻارڙن کي ظلم جو نشانو بڻايووڃي ٿو. ڪجھ ڏينھن پهرين هي ھڪ ٦ سالن جي ٻار کي دڪاندار پنهنجي ظلم جو شڪار بڻايو، ٻار جي غلطي صرف اھا ھئي ته ھو ڪم تي ليٽ آيو ھئو.
ننڊن ٻارن کي ھوش سنڀالڻ جي عمر کان پهرين هي هنن کان ڪم ڪرايو ٿو وڃي. مائٽ مجبور ٿي هنن کي ڪم تي موڪلن ٿا ڇو جو پاڪستان جي غربت انهن کي مجبور ڪري ڇڏيو آھي. ته اسان معاشري کي سمجھڻ گھرجي ته هنن ٻارن تي رحم ڪريون، هنن کان محنت مزدوري جي علاوه هنن کي پڙھڻ لکن جو ھوش ڏياريون، ته هو وڏو ٿي گهٽ ۾ گهٽ پنهنجو نالو ته سڃاڻي سگهن